فصل و از منازلهء مهوله « 1 » برزخ است كه حق‌تعالى ذكر آن فرموده در سورهء مؤمنون : وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ « 2 » . و حضرت صادق عليه السّلام در جزء حديث فرمود : . . . لكن به خدا سوگند كه من مىترسم بر شما از برزخ . راوى گفت : چيست برزخ ؟ ! فرمود : قبر است ، از زمان مردن تا روز قيامت . « از لبّ اللباب » قطب راوندى نقل شده كه : در خبر است كه مردگان مىآيند در هر شب جمعه از ماه رمضان ، پس فرياد مىكنند هريك از ايشان به آواز گريان كه : اى اهل من ! اى فرزندان من ! اى خويشان من ! مهربانى كنيد به ما به چيزى ، خدا رحمت كند شما را ، ما را به خاطر بياوريد ، فراموش نكنيد ما را ، رحم كنيد بر ما و بر غربت ما ، پس به‌درستى كه ما مانديم در زندان تنگى و اندوه و زارى و غمى [ طولانى ] و سختى ، پس رحم كنيد بر ما و بخل نكنيد به دعا و صدقه براى ما ؛ شايد خدا رحم كند ما را پيش از آن‌كه شما مانند ما شويد . اى دريغ كه ما توانا بوديم مانند شما ، اى بندگان خدا بشنويد سخن ما را و فراموش نكنيد ما را ؛ به درستى كه اين زيادىهاى معاش كه در دست شماست در دست ما بود ، ما خرج نكرديم آنها را در راه خدا و منع

--> ( 1 ) - ترسناك ، پربيم و ترس . ( 2 ) - سفينة البحار ج 1 ص 71 واژهء « برزخ » .